Oktober 2008
Ground related emergencies
Dinsdag, 7 Oktober 2008
Hey, allemaal - weer ff 'n update-je uit SPS.
Afgelopen week was redelijk rustig, zo na mijn solo. Een keertje gevlogen en een keertje in de simulator allerlei problemen geoefend die zich kunnen voor doen. Behoorlijk wat problemen kan ik nu redelijk oplossen. Dit geldt helaas niet voor op de grond 
. Om maar een voorbeeld te geven: Ging ik lekker iets gezonds voor mezelf maken. Niet dat het niet gelukt was, maar verbrande vingers als bewijs dat je gekookt hebt is ook weer zowat. Jah ook op Sheppard kan een pan heet zijn.
Verder had ik mijn fiets "in elkaar" gezet om op de fiets naar de flight te kunnen. Fiets je een keertje op zondag die kant op, om te kijken hoe lang dat eigenlijk duurt, krijg je een lekke band. En alsof Murphy hem lek had gestoken, was dit natuurlijk op het verste punt. Gelukkig kon een gast uit mijn flight me ophalen. Hij heeft een super grote lincoln towncar, dus mijn fiets paste zo in de achterbak. Band geplakt en nu blijft ie gelukkig heel *klop op hout*.
Verder weer rustig aan gedaan dit weekend, en een basgitaar gekocht. Ik heb al een beetje door hoe 't werkt, dus nu hard oefenen 
. Komende week zal daar wel niet zo heel veel van komen omdat het redelijk druk is. Donderdag waarschijnlijk mijn checkride, (een soort vliegexamen). Er zijn in totaal ongeveer 5 checkrides in de hele T6 fase.
Hollen en stil staan
Woensdag, 15 Oktober 2008
Weer een berichtje van mij. Alles gaat zo z'n gangetje hier. En voor vliegen betekent dat "hurry up and wait". Zo had ik afgelopen week weer behoorlijk wat vluchten. Dit eindigende met mijn "Basic Contact Checkride (Midphase)". Hier checken ze of je de basis onder de knie hebt. Ik heb de check gehaald en daarmee een van de eerste mijlpalen van de opleiding gecrossed. Nu komen we in de instrument fase. Ik zeg bewust komen, want na m'n checkride afgelopen donderdag heb ik geen sortie meer gevlogen. Mooi wat tijd om te studeren dus. Ik denk dat mijn instrument check morgen dan ook wel goed moet gaan. Ook moet ik morgen 2 sims doen op een dag. Zoals ik zei "hurry up and wait".
Afgelopen weekend hadden we een dagje extra vrij omdat het Columbus Day was. Een Amerikaanse holiday. Mooie mogelijkheid om naar Austin te gaan dus. Ik was via Dallas gereden omdat daar een airshow was. Echt ontzettend gaaf, met hele oude 2e wereld oorlog toestellen. Maar ook nieuwe jets, waaronder een demo team, de Thunderbirds. Dit is een team F-16 vliegers die allerlei gave stunts uithalen terwijl ze vlak bij elkaar vliegen. Gaaf om te zien.
Daarna lekker door gereden. Om halverwege richting Austin aangehouden te worden door een agent. (vergeten mijn koplampen aan te zetten na het tanken ) *ik dacht al wat is het donker*. In Austin aangekomen zijn we naar een kroeg gegaan met een dak terras, dus de hele avond op het dak gefeest, erg gezellig.
Wat ik verder nog moet mededelen, is dat ik de eer gekregen heb om "The Keeper" te zijn. Het is een soort van traditie om na de eerste solo's verhalen over elkaar te vertellen. 10% van het verhaal moet waar zijn. Degene, over wie het verhaal gaat, die het meeste applaus krijgt wint de verkiezing. Win en wordt "The Keeper" van een ......DUCK! Mijn concrete taak: zorgen dat the Duck bewaakt wordt zolang ik in the flight room ben. En anders zorgen dat hij op zijn troon zit. In normaal Nederlands: uw schrijver loopt rond met een knuffel-eend zolang hij op zijn werk zit....... "Wanna be a fighter pilot, right?"
Instruments
Dinsdag, 28 Oktober 2008
Al weer een tijd geleden dat ik iets geschreven heb. Dus tijd voor een nieuw verhaaltje. Sinds mijn vorige bericht is er vrij weinig gebeurd.
We zijn nu bezig met "instruments", dit is vliegen door alleen maar op je meters te kijken. Best lastig. Voor de instrument sorties moeten we heel vaak in de simulator, het zijn hele goeie simulators maar echt vliegen blijft toch leuker. Vorige week woensdag had ik wel een hele leuke en speciale vlucht, we gingen nachtvliegen. Het was echt ontzettend gaaf. Doordat je 's nachts steden zo duidelijk ziet, vanwege de verlichting, lijken ze heel dicht bij. Maar het duurt uren voor je er bent. In het circuit zie je het vliegveld bijna niet. Je duikt gewoon in het donker en ziet de baan pas op het moment dat de lichten van het vliegtuig er op schijnen, met soms wat hardere landingen tot gevolg.
Afgelopen weekend hadden we onze solo party. Gezellig bij een van de IP's thuis, beetje BBQ'en en biertje drinken. Daarna op zaterdag een plaatfeest met de Nederlandse studenten en IP's, een feestje in een of andere afgelegen barn. Zwaar gezellig en met een traditionele piano verbranding. Iemand had een soort bijltje mee, en ik snap nu hoe rustgevend het moet zijn voor de rock artiesten om af en toe een gitaar aan gort te slaan. Daarna was er nog voor wat licht relativerend entertainment gezorgd. En via de "Old Town", zo'n beetje de beste kroeg van Wichita Falls, kwam ik om een uurtje of vijf thuis. Om vervolgens om half 3 wakker te worden .
Deze week earlies. Dat zijn toch meer mijn tijden. Als het goed is gaan we 7 november cross country en de 12e naar Washington. Met ook nog Thanksgiving de week erna, staat er in november toch weer een speciale maand te wachten.
. Meestal betekent dat dus de auto pakken en naar elders verkassen.