Januari 2009
“Rolling, two-00-nine”!
Dinsdag, 13 Januari 2009
Allereerst iedereen die ik het nog niet gewenst heb:
Gelukkig Nieuwjaar en Happy landings!
De laatste week voor de vakantie was weinig interessant. Ik had een low-level vlucht gevlogen en daar bleef het bij.
Toen het eenmaal zaterdag was stond er echter een super vlucht op het programma, namelijk de UA538 en UA908!! Deze twee "sorties" waren namelijk mijn vlucht van Dallas naar Amsterdam, met een tussenstop in Chicago! 
Het werd redelijk “iffie” of we nog wel konden vertrekken vanwege de hoeveelheid sneeuw daar. We hadden net mazzel en konden dus vlak voor het ergste gedeelte weg. Na ons was het vliegveld een tijd gesloten en waren veel reizigers gestrand. Wij konden rustig verder. 
Uiteindelijk kwamen we in Amsterdam aan, om een uurtje of negen 's ochtends. Een klein uurtje vertraging, maar we waren er!! Na de koffers van de band gepakt te hebben hoefden we alleen nog maar door de glazen schuifdeur en dan zouden we in de arrival hal zijn aangekomen… was het niet dat ik nog even vriendelijk gedag zij tegen de douane beambte. Dom, dom, dom… dan ben je natuurlijk de persoon die eruit gepikt wordt voor een random check. Lesson learned: vriendelijk doen tegen douane kost tijd. Na een paar ingewikkelde vragen over invoerrechten was ik door naar de eindbaas en kon ik de glazen deur door, Nederland in!
De vakantie was super lekker!! Blij dat ik veel mensen weer even kon zien na dat halve jaartje.
En zelfs schaatsweer op Oudjaarsdag! Ik had dus geen beter moment kunnen kiezen om even thuis te zijn. Maar zoals altijd met vakanties gaan ze veel te snel. Op 3 januari zaten we alweer in het vliegtuig terug naar Wichita Falls.
Na een weekend de jetlag eruit trappen, die op zich niet vervelend is vanaf Nederland (je staat uitgeslapen op en het is nog maar 8 uur), gingen we weer aan de slag met low-level. Het blok is maar kort (8 vluchten) en gaat dus ook super snel. Op maandag was ik meteen weer aan het sturen, toch nog redelijk wennen als je een tijdje niks gedaan hebt. Gelukkig went alles redelijk snel.
Die donderdag kwam de nieuwe klas. Dus 's avonds na het vliegen naar het burger gedeelte van het vliegveld, waar ze aan zouden komen. Een gek idee dat je opeens niet meer de jongste klas bent. Ik kan me nog herinneren dat ik daar voor het eerst aankwam,alsof het gisteren was. Wel supergaaf dat we weer een groep Nederlanders erbij hebben!
Afgelopen weekend hebben we redelijk rustig aan gedaan. Er was natuurlijk wel een welkomstfeestje voor de nieuwe klas. Die hebben we in de outskirts beëindigd. Een ontzettend foute tent waar super veel gasten met een cowboy hoed op lopen en zo. In ieder geval wel cultureel verantwoord voor de nieuwe jongens 
. Ergens halverwege de avond werd er zo'n nummer gedraaid à la cha-cha-slide met bijbehorend dansje. Ik dus de dansvloer op, om er redelijk snel weer afgetrokken te worden (so to speak). Je mag natuurlijk geen bier op de dansvoer hebben 
. Kortom weer even wennen aan het land waar alles kan.
Deze week zijn we weer redelijk op gang, als alles goed gaat mag ik donderdag mijn low-level check doen, en hebben we ons Formation theorie examen. Dus bestaat de week voornamelijk uit leren en navigatie kaarten maken, waarbij de kaarten niet echt moeilijk zijn maar vooral ontzettend veel tijd kosten!
Spreek je later!
Formation
Dinsdag, 27 Januari 2009
Weer bijna 2 weken geleden dat ik wat geschreven heb. De laatste keer dat ik schreef stond ik op het punt mijn low-level checkride te doen. Deze heb ik gehaald (na 2x 
) mijn eerste check ging redelijk, op het patroon na. Bij m’n eerste landing begon ik fouten te maken. Erg jammer (stom). Maar helaas. De dag erop mocht ik het overdoen en toen had ik laten zien dat ik het wel kon. Vraag me niet waarom het niet in een keer kan, maar goed.
Formatie T-6A Texan IIHet weekend erna was lang weekend dus wij naar Austin. En natuurlijk was “Murphy” aan het liften in the middle of nowhere. De motor stopte ermee. Helaas, helaas. Voor een sfeer impressie zie foto’s. Met een paar uurtjes vertraging waren we uiteindelijk met een huurauto in Austin aangekomen. Gelukkig waren alle drankjes 2$ . Na in ons T-shirt buiten ontbeten te hebben gingen we de volgende ochtend door naar het volgende feest in Fort Worth. Het was daar rustiger maar we hebben het gezellig gemaakt. Als klapper op de vuurpijl hebben we, vlak voor we naar het hotel gingen, ons vaderlandsliefde ten toon gespreid door het Wilhelmus te zingen in de club.
De maandag erop gingen we naar de Lockheed fabriek waar vroeger de F-16’s en tegenwoordig de JSF gemaakt wordt. Echt super gaaf! Helaas kon ik alleen een foto van de ingang maken. Dinsdag en woensdag weinig gedaan. En donderdag en vrijdag mijn eerste formatie vluchten. Veat! Wel ff wennen om zo dicht bij een ander vliegtuig te vliegen. Donderdagavond begon ‘t feest eigenlijk alweer. Even bij een bandje kijken waar een paar IP’s in spelen. Vrijdag vrijgezellenfeest van iemand. En zaterdag z’n huwelijksfeest. Zondag hadden we band practice. En ik mag meedoen! We gaan eerst “Like te way I do”, “Sweet home Alabama” en “Oerend hard” proberen. Over 2 weken weer bij elkaar komen en dan eens horen hoe het samen gaat.
. Meestal betekent dat dus de auto pakken en naar elders verkassen.