Mei 2009
QBP
Dinsdag, 5 Mei 2009
Lang, lang geleden,
In een land hier ver vandaan (voor de meesten van jullie dan 
)….
Schreef ik mij laatste blogje. Nu vond ik zelf ook al dat ik eigenlijk weer een nieuwe moest gaan schrijven, maar als zelfs je ‘fortune cookies’ van de plaatselijke chinees er op aan beginnen te dringen weet je dat de tijd daar is. Dus vandaar dat ik weer even een signaal de bekende wereld in gooi.
Afgelopen weken zijn we met vliegen veel bezig geweest met contact vliegen Ik had zelfs maandag mijn solo check gevlogen. Die avond besloot ik om nog even te wachten met het blog zodat ik meteen het goeie nieuws kon mededelen dat ik solo vliegen in een jet ook kon overleven. Maar zoals jullie waarschijnlijk begrijpen heb ik nog geen solo gevlogen. Het weer was de afgelopen week erg slecht. Zelfs de simulator werd af en toe gecancelled vanwege het weer. Er was een tornado waarschuwing in de buurt, helaas nog steeds geen een gezien. Ondertussen kroop de week verder en verder, en zijn we steeds dieper in “instruments” gekropen, waar het dan wel weer ideaal weer voor was. Tot vrijdag mijn zogenaamde currency voor mijn solo verliep. Je currency is een bepaalde houdbaarheidsdatum zeg maar, als deze verloopt mag je niet meer solo en moet je eerst weer een keer met een instructeur vliegen voor je weer solo current bent. Ik heb vandaag weer een nieuwe houdbaarheidssticker van mijn instructeur gekregen en mag hopelijk voor het einde van de week solo.
The Smashing OrangesBuiten het vliegen om ben ik natuurlijk druk bezig geweest met m’n bas. Want de Queens Birthday Party kwam eraan! En wij zouden met onze band (de Smashing Oranges) gaan optreden. We hadden een lijstje van acht nummers, genoeg voor een half uurtje aan muziek. Maar aangezien het grootste deel van ons bijna tot geen ervaring in een band had, moest er flink geoefend worden om alles tegelijk te spelen. Iets wat je redelijk makkelijk over het hoofd, ziet maar toch redelijk belangrijk blijkt te zijn.
En toen was het 30 april! De gebeurtenissen in Nederland gaven toch een beetje een dubbel gevoel, maar de QBP is doorgegaan op zaterdag. Een geweldige avond geopend door de blues brothers, en een dansgroep uit de buurt. Waarna een aantal andere studenten twee miniatuur mannetjes speelden (John en Jan) die een dance off deden. Toen was het onze beurt en dan sta je even voor 588 mensen te jammen 
super gaaf !! (zie foto’s). Niet te geloven wat je in zes maanden kunt leren!
Na ons kwamen de White Jet Heroes - de squadron band zeg maar. En aan het eind - zoals een goed oud hollands feest betaamd - hadden we nog een DJ die dance/trance kwam draaien. Het was dan ook niet helemaal verwonderlijk dat dit feest met voornamelijk Europeanen is geëindigd. Na het opruimen op zondag nog even bijkomen en de week is al weer begonnen...
Weer “slecht weer”
Zondag, 17 Mei 2009
Het is donderdag 7 mei, een uurtje of vijf, en de afgelopen week was, zoals al een redelijke tijd, behoorlijk Nederlands weer. Slecht, amper vliegbaar, en zeker niet solo vliegbaar. Dus het ziet er wederom somber uit voor mijn solo status
. Tot een klein straaltje hoop doorbreekt in de middag en als de vluchtcommandant aan het einde van de dag aan de telefoon zit roept hij me bij zich om snel een solo brief te doen want het weer is goed en ik mag solo ! Ik ben al na mijn scheduled take-off tijd, maar dat maakt niet uit. Ik krijg één opdracht mee: “Krijg je gear omhoog!!”. Als me dat lukt is mijn solo namelijk complete en kan ik weer verder met het programma.
. Het eerste deel is gelukt, nu nog landen. Nadat ik wat rondjes heb gevlogen ga ik het landingspatroon in en probeer mijn eerste landing: safe! Mooi ik weet in ieder geval dat ik hem straks kan landen als ik door mijn brandstof heen ben, ik doe nog negen landingen en dan ben ik door mijn brandstof heen en moet ik helaas stoppen.
…. en toen was het weer slecht weer.
Mijn eerst jet solo achter de rug was echt super gaaf . Hoewel ik in het begin toch wel zenuwachtig was ging het allemaal goed en was het een super mooie vlucht. Helaas werd het daarna weer slecht weer en heb ik alleen afgelopen woensdag nog een out-and-back gedaan. Dat is een vlucht waarbij je naar een ander vliegveld moet, daar gaat lunchen en dan weer terugvliegt. Ik ben naar Fort Worth geweest. Het is daar super druk in de lucht, dus af en toe snapte ik niet helemaal wat er nou precies gebeurde. Er gebeurt zoveel om je heen dat je niet moet vergeten om ook te vliegen tussendoor.
’t Was afgelopen weekend mooi weer en ik durfde het aan om weer op mijn fiets te stappen. Ik dacht laat ik eens ergens heen fietsen, maar helaas vijf kilometer uit “Bang” mijn achterband explodeerde en nam een stuk buitenband mee. Volgens mij houd dit land niet echt van fietsen. Maar goed, ik zal eens kijken of ik hier een normale binnen- en buitenband kan vinden. Het moet toch een keer lukken zou je zeggen.
. Meestal betekent dat dus de auto pakken en naar elders verkassen.